Kitap İncelemesi
5.0/5
Aslında yazacağım inceleme için daha büyük planlarım vardı, ancak böyle devam ederse hiç yazamayacağımı fark ettim. Bu yüzden ufak da olsa bir şeyler çıkarmaya çalışacağım.
Bana kalırsa bu kitap, HPL'nin hem "kendine münhasır ve saygıdeğer bir edebi biçim olagelen", hem de işin köküne inildiğinde insanı felsefi bir problemle başbaşa bırakan kozmik korkuyu ve evrenin insanoğluna karşı kayıtsızlığını, daha çok "soy bozulması korkusu" (ki Lovecraft'ın ırkçı kişiliğine baktığımızda, gerçek hayatta uzun süre boyunca beslemiş olduğu bu korkunun metne sızmış olduğunu görmek insanı pek şaşırtmıyor) ve daha farklı bir kurgu çizgisiyle işlediğinin bir örneği. Lovecraft, bu metinde de kalemini ustalıkla hareket ettirebildiği bir atmosfere, "bilinmeyen dehşetlerle dolu denizlerin" kıyısına götürüyor bizi. Karakterimiz Robert Olmstead, Arkham'a (bu arada, şunu da eklemek isterim, Arkham'ın bana göre inanılmaz bir çekiciliği var. Daha hiçbir öyküsünde kesin olarak görmedim, ama bir gün bir öyküsünde karşılaşacağımı biliyorum. Birçok öyküsünde adı geçer, ancak hiçbir öyküsünde görmeyiz, en azından ben şimdiye kadar görmedim. Oraya kim gitmek istese yoluna muhakkak bir engel çıkar. Ya normal bir şekilde vazgeçip geri döner, ya ölür ya da yolda karşılaştığı bir şey, aklını yitirmesine neden olur) gitmek için otobüse binecek, ancak daha otobüse binmeden merakına engel olamıyor ve hakkında tuhaf söylentilerin dolaştığı Innsmouth'da bir gece kalıp Arkham'a öyle gitmek istiyor. Tamamen balık kokusuyla çevrili, kendine hs fiziksel özelliklere sahip bir kasabalı tipi barındıran, yola doğru eğrilmiş, çürük, kapıları ve pencereleri tahtalarla kapalı ahşap evlerin olduğu bir deniz kıyısı kasabası Innsmouth. Zamanında kasabanın ileri gelenleri, Şeytan Resifi adı verilen bir resifin dibinde, bilinmeyen harikalarla donatılmış bir yuvada yaşayan Kanaklar adı verilen bir toplulukla kirli anlaşmalar yapmış ve uzunca bir kuşağın yapısının tamamen bozulmasına sebep olmuş, ki bu, zavallı kahramanımız Robert'a kadar uzanıyor.
Metnin en belirgin özelliklerinden birisi ise Cthulhu Mitosu'na bağlı büyük parçalardan birisi olması. Kitapta mite ait Hydra Ana ve Dagon Baba gibi önemli figürler zikredilmiş. Kanaklar adı verilen topluluk ise zaten doğrudan Cthulhu'nun himayesi altında olan bir topluluk. Aynı şekilde, kitapta Kanaklar'a benzer bir ırk olan (gerçi tam olarak değil, hem kendilerine ait tarihçeleri hem de fertler arasındaki ilişkiler sebebiyle birbirlerinden epey ayrılar) Shoggoth'lara da atıfta bulunulmuş. Herhangi bir öyküsünde Shoggoth'lara ait bir bilgi veya tasvir görmek beni hep üzer, çünkü ben Shoggoth ırkıyla "Delililiğin Dağlarında" ile tanışmış ve Eskiler'in ve yanlarında getirdiği, birçok kozmik topluluğun yeryüzüne nasıl yerleştiği ile ilgili olan bölümü dikkatimi pek vermeden okumuştum. O 30 sayfaya dönüp tekrar bakmayı da düşünebilirim.
Kitapta soy bozulması ve kimlik kaybı/aidiyetsizlik korkularının kadim dehşetlerle harmanlanarak anlatılması, metinde Lovecraft'ın kaleminin kendine has yapısıyla muazzam bir uyum oluşturuyor. Onun atmosfer ve psikoloji odaklı anlatımı, uzun ve ağdalı cümleleriyle birleşince metnin dehşet boyutunu iki katına çıkarıyor.
Kısaca Lovecraft, bu baştan aşağı balık kokan metin ile bilinmeyen Arkham'a giden yola biraz daha asfalt atmış oluyor. Bize Eskilerin (Great Old Ones) dehşetini "kanın bozulması ve dönüşüm" üzerinden anlatıyor. Lovecraft'a başlamak için güzel bir metin olabilir, külliyata hakim olanlar için ise eşsiz bir eserdir, diye tahmin ediyorum, en azından benim için öyle. Ancak yine de külliyata başlayacaklar için daha "dönülmez" yolları tavsiye ederim...
heart
7 kişi
∙
  • kimsefi
    Yusuf Furkan Kaya·kimsefi
    Peki bu öyküde Arkham'a ulaşabiliyor mu karakterimiz Robert, hocam?
    ·4 ay önce
    Cevapları Görüntüle (1)