İnternette bir edebiyat sitesindeki sohbette, aynı zamanda avukat olan genç bir şairle (Ali İhsan Özeren) tanışmıştır Didem. Edebiyattan, şiirden söz ettikleri bu yazışmalarda birbirlerinden hoşlanırlar ve bir süre sonra da buluşmaya karar verirler. Manisa’daki bir kafede buluşmuşlardır. Yoğun, güzel bir günün ardından, ayrılmadan önce bir öneride bulunur genç adam. “İkimiz de bugünü anlatan bir şiir yazalım,” der. Didem de kabul eder bu öneriyi… İkinci buluşmalarında bu şiirleri birbirlerine okuyacaklardır.
Nitekim sözleştikleri gün, buluşma yerine ikisi de şiirleriyle gelmiştir. “Önce sen oku,” der Didem. Genç adam okur şiirini: O günü anlatmıştır, buluştukları kafe, meraklı garson vardır yazdığı şiirde. Sıra Didem’e geldiğinde, kareli metot defterini açar ve kurşun kalemle yazdığı “Siz Aşktan N’anlarsınız Bayım?” şiirini okumaya koyulur. Örtünerek yaşadığı son üç yılı dile getirmiştir bu şiirde. Yeni tanıştığı bir insana belki konuşarak anlatamayacağı, açıklanamayan, dile getirilemeyen her şey kendine yeni bir ifade yolu bulmuştur bu şiirle. (Didem Madak’ı Okumak, 29. ve 30. sayfadan alıntı)
Kimi gün öylesine yalnızdım Derdimi annemin fotoğrafına anlattım.
Annem Ki beyaz bir kadındır Ölüsünü şiirle yıkadım. Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.
heart
10 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!