Hobbes’un din üstüne bazı görüşleri.
1. Din insana özgüdür. Dinin işaretleri ve meyveleri insandan başka hiç kimse için değildir. Bu nedenle dinin kökeninin aynı şekilde sadece insanda olması ve öteki canlı varlıklarda bulunmayan özel bir nitelik ya da bu niteliğin önemli bir derecesinden oluştuğuna şüphe etmek için neden yoktur.

2. Birincisi, nedenleri bilme arzusundan. Öncelikle görüldüğü olayların nedenini öğrenmeye çalışmak insan doğasına özgüdür. Bu merak kimi insanlarda az, kimilerinde ise daha fazladır. Gelgelelim bütün insanlarda iyi ya da kötü kendi talihlerinin nedenlerini araştırma merakı vardır.

3. Şeylerin başlangıcının düşünülmesinden. İknci olarak başlangıcı olan herhangi bir şeyin görülmesi, onun er ya da geç başlamasına yol açan bir nedeni olduğunu düşüncesini doğurur.

4.Şeylerin birbirini izlediği gözleminden. Üçüncü olarak hayvanlar gelecek öngörüsüne hiç sahip olmadıkları ya da çok az sahip oldukları için, gördükleri şeylerin düzeni sırası, birbirleriyle olan bağlantılarını gözlemleme ya da anımsama kabiliyetine sahip olmadıklarından önemsiz sayılabilecek (günlük) yemeklerini, rahatlıklarını ve nefsani tutkularını tatmin etmekten başka mutluluk bilmezken, insanlar bir olayın başka bir olaya nasıl yol açtığını gözlemler ve [olayın] öncesiyle sonrasını anımsar. İnsanlar şeylerin gerçek nedenlerinden (çünkü iyi ve kötü talihin nedenleri çoğunlukla göze görülmezdir) emin olmadıklarında ya kendi muhayyillerinin önerdiği şekilde bu nedenleri varsayarlar ya da kendilerinden daha zeki ve arkadaş olduklarını düşündükleri başka insanların otoritesine güvenirler.
heart
4 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!