
Thomas Hobbes sözleri ve alıntıları
Thomas Hobbes kitaplarından okurların paylaştığı 3 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Leviathan.
Boş gururdan boş işler. Çok yetenekli olduklarını düşünen ve kendilerini yiğit insanlar olarak hayal etmekten zevk alan kendini beğenmişler sadece gösterişe eğilimlidirler; iş yapmaya değil: çünkü bir tehlike veya zorluk belirdiğinde, yeteneksizliklerinin anlaşılmasını engellemeye çalışmaktan başka bir şeyin peşinde olmazlar.
Ani sevinç, gülme denilen yüz hareketlerine yol açan duygu olup, ya kişinin kendini mutlu eden anlık bir hareketi nedeniyle, ya da başka birinde yanlış bir şey görmesi nedeniyle ortaya çıkar; ki, bu ikinci durumda, kişi o yanlış şeyin kendisinde bulunmadığına sevinip memnun olur. Bu, en fazla, kendilerinde fazla bir yetenek olmadığının farkında olan ve başkalarının hatalarını gözleyerek kendilerini memnun etmek mecburiyetinde olan kişilerde bulunur. Dolayısıyla, başkalarının yanlışlarına pek fazla gülmek, bir pısırıklık işaretidir. Yüce insanlar için en iyi işlerden biri, başkalarını alaydan korumak ve kurtarmak ve kendilerini sadece en yetenekliler ile kıyaslamaktır.
1. Din insana özgüdür. Dinin işaretleri ve meyveleri insandan başka hiç kimse için değildir. Bu nedenle dinin kökeninin aynı şekilde sadece insanda olması ve öteki canlı varlıklarda bulunmayan özel bir nitelik ya da bu niteliğin önemli bir derecesinden oluştuğuna şüphe etmek için neden yoktur.2. Birincisi, nedenleri bilme arzusundan. Öncelikle görüldüğü olayların nedenini öğrenmeye çalışmak insan doğasına özgüdür. Bu merak kimi insanlarda az, kimilerinde ise daha fazladır. Gelgelelim bütün insanlarda iyi ya da kötü kendi talihlerinin nedenlerini araştırma merakı vardır.3. Şeylerin başlangıcının düşünülmesinden. İknci olarak başlangıcı olan herhangi bir şeyin görülmesi, onun er ya da geç başlamasına yol açan bir nedeni olduğunu düşüncesini doğurur.4.Şeylerin birbirini izlediği gözleminden. Üçüncü olarak hayvanlar gelecek öngörüsüne hiç sahip olmadıkları ya da çok az sahip oldukları için, gördükleri şeylerin düzeni sırası, birbirleriyle olan bağlantılarını gözlemleme ya da anımsama kabiliyetine sahip olmadıklarından önemsiz sayılabilecek (günlük) yemeklerini, rahatlıklarını ve nefsani tutkularını tatmin etmekten başka mutluluk bilmezken, insanlar bir olayın başka bir olaya nasıl yol açtığını gözlemler ve [olayın] öncesiyle sonrasını anımsar. İnsanlar şeylerin gerçek nedenlerinden (çünkü iyi ve kötü talihin nedenleri çoğunlukla göze görülmezdir) emin olmadıklarında ya kendi muhayyillerinin önerdiği şekilde bu nedenleri varsayarlar ya da kendilerinden daha zeki ve arkadaş olduklarını düşündükleri başka insanların otoritesine güvenirler.









