Hakikat kamusal alandaki hiçbir çatışmaya son vermez. İnsanla ancak bilinciyle, vicdanıyla baş başayken konuşur. İki bilinç arasında çatışma başladığı anda hakikat geri çekilir. Karşılaşmak isteyenler, hakikatin tek başına, kafilesiz gittiğini bilmelidir. Siyasal kanılar ise hep en heybetli kafilelerle çevrilidir: Ya kardeşlik ya ölüm, der onlar; sırası geldi mi, Ya meşruiyet ya ölüm, Ya Oligarşi ya ölüm vb. “İlk kelime hep değişir, ama ikinci kelime bütün kanıların bayrak veya flamaları üzerinde ya ifade edilir ya da ima. Sağda Ya A’nın egemenliği ya ölüm yazar, solda Ya B’nin egemenliği ya ölüm. Ölüm hiç eksik olmaz: Ya ölüm cezası kalksın ya ölüm diyen insanseverler bile tanırım.”²¹ Hakikat yaptırım kullanmaz; ölümden yardım almaz. Öyleyse Pascal’in izinden giderek şöyle söyleyelim: Güce adalet kazandırmanın bir yolu her zaman bulunmuştur ama, adalete güç kazandırmanın bir yolunu bulmaya yaklaşan olmamıştır. Hatta böyle bir tasarının anlamı bile yoktur. Güç güçtür. Gücü kullanmak akla uygun olabilir. Ama onu akla uydurmak istemek akıldışıdır.
heart
8 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!