12 Aralık 1821’de Fransa’nın Rouen kentinde dünyaya gelen Gustave Flaubert, edebiyat tarihine damga vuran önemli romancılardan biridir. Bir cerrah babanın ve aristokrat kökenli, dindar bir annenin ortanca çocuğu olarak büyüyen Flaubert, çocukluk yıllarını huzurlu bir ortamda geçirmiştir. Rouen Koleji’ndeki eğitimi sırasında yazıya yönelmiş; okul gazetelerinde ve küçük dergilerde yayımladığı ilk metinlerle edebiyata adım atmıştır. Genç yaşta yaşadığı karşılıksız bir aşk ise ileride “Duygusal Eğitim” romanında hayat bulacak derin izler bırakmıştır.
1841’de hukuk eğitimi için Paris’e giden yazar, geçirdiği sara nöbetleri nedeniyle öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kalmış ve Rouen yakınlarındaki Croisset’ye çekilerek kendini tamamen yazıya vermiştir. Ailesinden kalan miras sayesinde geçim kaygısı olmadan üretme imkânı bulan Flaubert, bu dönemde hem yoğun bir yazın sürecine girmiş hem de şair Louise Colet ile uzun soluklu bir ilişki yaşamıştır.
Edebi anlayışını şekillendiren önemli dönemeçlerden biri, “Aziz Anthony’nin Baştan Çıkışı” adlı eserinin ilk okumasında aldığı olumsuz eleştiriler olmuştur. Bu deneyimin ardından daha sade ve gerçekçi bir anlatıma yönelen Flaubert, bir süreliğine Ortadoğu ve Akdeniz coğrafyasını kapsayan uzun bir yolculuğa çıkmış; bu seyahatler, özellikle “Salambo” gibi eserlerine ilham vermiştir. 1851’de yazımına başladığı “Madame Bovary”, 1857’de yayımlandığında büyük yankı uyandırmış; “ahlaka aykırılık” suçlamasıyla yargılansa da beraat ederek edebiyat tarihinde kalıcı bir yer edinmiştir.
Titiz çalışma disipliniyle tanınan Flaubert, yıllar süren emeğin ürünü olan “Duygusal Eğitim” ile bir kuşağın ruh hâlini yansıtmış; son döneminde ise maddi sıkıntılar ve hayal kırıklıklarıyla mücadele etmiştir. “Üç Hikâye” ve tamamlayamadığı “Bouvard ve Pécuchet” gibi eserleri bu dönemin ürünleridir. Aynı zamanda Guy de Maupassant’ın yetişmesinde önemli rol oynayan yazar, 8 Mayıs 1880’de Croisset’de hayatını kaybetmiştir.