Peyami Safa

Peyami Safa

Ünvan:Yazar - Gazeteci - Öğretmen
Doğum:2 Nisan 1899 - 15 Haziran 1961
Doğum Yeri:Fatih, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Eserler:12 kitap
Hakkında

Peyami Safa, 1899 yılında İstanbul’un Gedikpaşa semtinde dünyaya gelmiş, adını dönemin önemli şairlerinden Tevfik Fikret’ten almış çok yönlü bir yazar ve düşünce adamıdır. Babası, edebiyat çevrelerinde tanınan İsmail Safa; annesi ise Server Bedia Hanım’dır. Babasını henüz çok küçük yaşta kaybetmesi ve ardından gelen yoksulluk, onun çocukluk yıllarını derinden etkiledi. Üstelik geçirdiği kemik veremi nedeniyle eğitimine ara vermek zorunda kalması, hayatının erken dönemlerinde onu hastaneler ve yalnızlıkla baş başa bıraktı. Bu zor deneyimler, ileride “Dokuzuncu Hariciye Koğuşu” gibi eserlerinde güçlü bir şekilde yankı buldu.

Genç yaşta edebiyata yönelen Safa, lise yıllarında ilk hikâye ve roman denemelerini kaleme aldı; kısa sürede dikkat çekerek edebiyat çevrelerinde adını duyurdu. Maddi sıkıntılar nedeniyle düzenli bir eğitim sürdüremese de kendi kendini yetiştirdi; özellikle Fransızca öğrenerek Batı düşüncesini yakından takip etti. Öğretmenlik ve memuriyet gibi işlerde çalıştıktan sonra gazeteciliğe yöneldi ve farklı yayın organlarında yazılarıyla geniş bir okuyucu kitlesine ulaştı.

Mütareke ve Cumhuriyet yıllarında kaleme aldığı yazılar ve yayımladığı eserlerle edebi kimliğini güçlendiren Safa, “Sözde Kızlar” ile başlayan romancılık serüvenini “Mahşer” ve “Fatih-Harbiye” gibi önemli yapıtlarla sürdürdü. Aynı dönemde “Server Bedi” takma adıyla yazdığı popüler eserler ve yarattığı karakterlerle de büyük ilgi gördü. Gazetecilikteki keskin üslubu, onu dönemin pek çok önemli ismiyle tartışmalara sürükledi.

Düşünce dünyası sürekli dönüşüm içinde olan Safa; gençlik yıllarında pozitivist ve materyalist etkiler taşırken, zamanla milliyetçi ve mistik bir çizgiye yöneldi. Doğu ile Batı arasındaki kültürel gerilimi eserlerinin merkezine yerleştirdi ve bu ikilik üzerinden derin analizler yaptı. “Matmazel Noraliya’nın Koltuğu” ve “Yalnızız” gibi romanlarında bu fikrî arayışın izleri belirgin biçimde görülür.

Hayatı boyunca gazetecilik ve yazarlığı birlikte sürdüren Safa, siyasi ve ideolojik tartışmaların da aktif bir figürü oldu. Farklı dönemlerde çeşitli gazetelerde yazdı, dergiler çıkardı ve düşüncelerini kamuoyuyla paylaştı. Ancak hem yaşadığı politik gerilimler hem de aile içinde peş peşe gelen hastalıklar ve kayıplar, onun yaşamını ağır bir yük altına soktu. Özellikle oğlunun ölümü, hayatının son döneminde derin bir sarsıntı yaşamasına neden oldu.

1961 yılında İstanbul’da hayatını kaybeden Peyami Safa, ardında yalnızca romanlar değil, aynı zamanda Türkiye’nin kültürel ve düşünsel dönüşümünü yansıtan zengin bir miras bıraktı. Psikolojik derinliği, entelektüel arayışları ve özgün anlatımıyla Türk edebiyatının en etkileyici kalemlerinden biri olarak anılmaya devam etmektedir.

Baskılar
1 / 1
Bu yayınevine ait baskı bulunamadı.

Bu Yazara Ait Kitaplar

Fatih Harbiye
Fatih Harbiye
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Yalnızız
Yalnızız
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Sözde Kızlar
Sözde Kızlar
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Bir Tereddüdün Romanı
Bir Tereddüdün Romanı
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Matmazel Noraliya'nın Koltuğu
Matmazel Noraliya'nın Koltuğu
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Selma ve Gölgesi
Selma ve Gölgesi
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Biz İnsanlar
Biz İnsanlar
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Mahşer
Mahşer
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Şimşek
Şimşek
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat
Attila
Attila
Peyami Safa
Ötüken Neşriyat

En beğenilen alıntılar13

Birdenbire gururu altında silkindi. İçinin bir köşesinde, babasının bir gözü onun bütün hallerini seyrediyordu. Gerçekten seyretseydi, ona belki "Deli ol, âşık olma" diyecekti. "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir. Delilik, var olmuş bir zekânın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekânın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok." Ferit için de, şimdi, aşkı aptallığa benzeten şeylerden biri, bütün şahsiyetin yutuluşu ve sevgilinin hayali içinde, zevksiz bir santimantalizme doğru yuvarlanışıdır.
heart
12 kişi
∙
Neriman düşündü ve bir anda şarklıların kedileri ve garplıların köpekleri niçin bu kadar sevdiğini anladı. Hıristiyan evlerinde köpek ve Müslüman evlerinde kedi bolluğu şundandı: Şarklılar kediye, garplılar köpeğe benziyorlar! Kedi yer, içer, yatar, uyur, doğurur; hayatı hep minder üstünde ve rüya içinde geçer; gözleri bazı uyanıkken bile rüya görüyormuş gibidir; lapacı, tenbel ve hayalperest mahluk, çalışmayı hiç sevmez. Köpek diri, çevik, atılgandır. İşe yarar; birçok işlere yarar. Uyurken bile uyanıktır. En küçük sesleri bile duyar, sıçrar, bağırır.
heart
11 kişi
∙
Kitabın özeti, Neriman’ın ruh halini anlatan bir diyalog.
Öf ... Bu elimdeki ut da sinirime dokunuyor, kıracağım geliyor. Şunu Şamlı'ya bırakalım. Bunu benim elime nereden musallat ettiler? Evdeki hey hey yetişmiyormuş gibi üstelik bir de Darülelhan! Şu alaturka musikiyi kaldıracaklar mı ne yapacaklar? Yapsalar da ben de kurtulsam. Hep ailenin tesiri. Babam şark terbiyesi almış. Ney çalar, akrabam öyle ... Fakat artık sinirime dokunuyor, bir kere şu musibetin biçimine bak, hele bu torbası..? Yirmi gündür elime almıyorum, bugün mecbur oldum. Bırakacağım musibeti... Darülelhan'dan da çıkacağım yahut alafranga kısmına gireceğim. Zaten bizim kısmı lağvedeceklermiş. Allah razı olsun. Kendimden nefret ediyorum. Oturduğum mahalle, oturduğum ev, konuştuğum adamlar çoğu sinirime dokunuyor. O Fatih meydanının önünden geçerken meydan kahvelerinde bir sürü işsiz güçsüz, softa makulesi adamlar oturuyorlar. Biraz temizce giyindin mi insanın arkasından fena fena bakıyorlar, kimbilir neler söylemiyorlar, insan yolda bile rahat yürüyemiyor. Sonra o dükkaniarın hali nedir? Adım başına aşçı ve kahve. Erkeklerin işi gücü kahvede, caminin önünde oturup sokağı seyretmek. Dün Tünel'den Galatasaray'a kadar dükkaniara baktım. Esnaf bile zevk sahibi. İnsan bir bahçede geziniyormuş gibi oluyor. Her camekan çiçek gibi. En adi eşyayı öyle biçime getiriyorlar ki mücevher gibi görünüyor. Sonra halkı da bambaşka. Döııüp bakmazlar. Yürümesini, giyinmesini bilirler. Herşeyi bilirler canım ... O Macit'in ellerine baktım, kadın eli gibi, tertemiz, incecik, tırnakların üstünde bile çalışmış. Şinasi'nin elleri gözümün önüne geldi. Tırnağının biri kırık, öbürü batık ... Ne imiş? Kemençe çalarmış. Böyle elini parçalayan sazı parçalamalı. Hiç telin kenarına tırnak sürtülen saz görülmüş müdür? Her işimiz acayip, nefret ediyorum. Daha geçen gün ...
heart
10 kişi
∙
Peyami Safa sözleri ve alıntıları (13)