Göklerin üstünde bir kuşlar sürüsü yitmiş, tüyleri sulara karışarak değmekte solgun yüzüme. Bakışlarımdaki donukluk fotoğraflarda hayli görünür olacak ki, kuşlar ve sular can katmak uğruna hücum ediyor gözlerime. Soğuk derdim bir zamanlar suları anlatırken, üşütürdü bedenimi ayaklarımdan yukarı tırmanan ıslaklık. Şimdiyse yolumu bulayan kurşuni sisin ağırlığını teneffüs ederken var gücümle, soğuk değil, puslu sular daha ziyade..
Zihnimde tekrarlayan şairin sesi anlamını kavrayamadığım sözleri iliştiriyor birbirine: incir, yarpuz, karamela, slovakyalı salyangoz.. Oysa anlamlandırmak hastalığına tutulmadan daha anlamlı dünya, sözcükler ve uyanılan bir rüya.
