Vladimir Bartol (1903–1967), Sloven edebiyatının en önemli yazarlarından biri olarak özellikle “Alamut” adlı romanıyla uluslararası düzeyde tanınmıştır. 1938’de yayımlanan bu eser, zamanla birçok dile çevrilmiş ve Sloven edebiyatının dünya çapında en bilinen yapıtlarından biri hâline gelmiştir.
1903 yılında, o dönem Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’na bağlı olan ve günümüzde İtalya sınırlarında yer alan Trieste yakınlarındaki Sveti Ivan köyünde doğmuştur. Posta memuru Gregor Bartol ile yazar ve eğitimci Marica Bartol Nadlišek’in çocuğu olarak dünyaya gelen Bartol, küçük yaşlardan itibaren disiplinli ve çok yönlü bir eğitim almıştır. Annesinden sanat, babasından ise doğa bilimleri alanında bilgi edinmiş; çocukluk döneminden itibaren biyoloji, tiyatro, felsefe ve edebiyat gibi alanlara yoğun ilgi göstermiştir. Kendi anı niteliğindeki yazılarında kendisini hayal gücü güçlü, duyarlı ve sıra dışı bir çocuk olarak tanımlamıştır.
Eğitim hayatına Trieste’de başlayan Bartol, daha sonra Ljubljana Üniversitesi’nde biyoloji ve felsefe öğrenimi görmüştür. Burada, Nietzsche felsefesini kendisine tanıtan Klement Jug ile tanışmış; Sigmund Freud’un çalışmalarından da derinden etkilenmiştir. 1925’te mezun olduktan sonra Paris’te Sorbonne Üniversitesi’nde eğitimine devam etmiş, ardından askerliğini Petrovaradin’de tamamlamıştır. 1930’lu yıllarda Belgrad’da yaşamış, dergi yayıncılığı yapmış ve edebi faaliyetlerini sürdürmüştür. Bu dönemde hem bireysel hem de toplumsal meseleleri ele alan yazılar kaleme almıştır.
Ljubljana’ya döndükten sonra serbest yazar olarak çalışan Bartol, II. Dünya Savaşı sırasında Yugoslavya’daki Partizan direnişine katılmıştır. Savaş sonrası yıllarda yeniden Trieste’ye dönmüş, ardından Ljubljana’ya yerleşerek çalışmalarına burada devam etmiştir. Daha sonra Slovenya Bilimler ve Sanatlar Akademisi’ne kabul edilmiş ve yaşamının sonuna kadar edebiyat çalışmalarını sürdürmüştür.
Bartol, 1967 yılında Ljubljana’da hayatını kaybetmiş ve Žale Mezarlığı’na defnedilmiştir. Geride özellikle güç, ideoloji ve insan doğasını sorgulayan “Alamut” gibi eserlerle kalıcı bir edebi miras bırakmıştır.