Cevat Şakir Kabaağaçlı (namıdiğer Halikarnas Balıkçısı), Türk edebiyatının ve kültür tarihinin en nevi şahsına münhasır, coşkulu, denizle ve mitolojiyle sarhoş olmuş anıtsal dehalarından biridir. Osmanlı elitlerine mensup, köklü ve sanatçı bir aristokrat ailenin (Şakir Paşa ailesi) ferdi olarak dünyaya gelen, Robert Kolej’in ardından Oxford Üniversitesi’nde Yakın Çağ Tarihi eğitimi alan yazar; bu muazzam entelektüel, kozmopolit birikimini trajik bir ailevi kırılmanın ve sürgünün potasında eritmiştir. 1925 yılında, askeri isyanı teşvik eden bir yazısı nedeniyle dönemin İstiklal Mahkemesi tarafından Bodrum’a sürgün edilmesi, onun hayatının ve Türk edebiyatının en büyük dönemeçlerinden biridir. Bodrum’un antik adından mülhem “Halikarnas Balıkçısı” imzasını benimseyen Cevat Şakir; sürgün gittiği bu köhne kıyı kasabasını adeta küllerinden doğurmuş, burayı entelektüel bir cennete ve “Mavi Yolculuk” felsefesinin kalbine dönüştürmüştür. Anadolu’yu rasyonel, kuru bir tarih anlatısından çıkarıp Akdeniz ve Ege uygarlıklarının, mitolojinin ve hümanizmin beşiği ilan eden yazar; lirik, taşkın ve coşkulu üslubuyla denizin çiğ, biyolojik gerçekliğini ve insan varoluşunu mühürlemiştir.
Yazarın adını kolektif hafızaya ve dünya kültür atlasına altın harflerle kazıyan en önemli başyapıtı “Aganta Burina Burinata” romanıdır. Denizin ve gemilerin gizemli dilini, deniz insanlarının doğayla olan sarsıcı ve amansız mücadelesini, toprağın ketlenmişliğine karşı dalgaların vadettiği mutlak özgürlüğü ve yabancılaşmayı mikro cerrahi titizliğiyle işleyen bu yapıt, Türk edebiyatının en güçlü deniz manifestosudur. Kendi sürgün sürecini, Bodrum’a ve denize olan tutkulu aşkını lirik bir otobiyografiyle taçlandırdığı “Mavi Sürgün” ise acıyı, kapatılmayı ve cezalandırılmayı muazzam bir varoluşsal katarsise (arınmaya) dönüştürme felsefesinin anıtsal bir örneğidir. “Ötelerin Çocuğu”, “Deniz Gurbetçileri” gibi romanlarında sünger avcılarının, balıkçıların ve kıyı insanlarının trajik, çiğ hayatta kalma mücadelelerini resmetmiştir. Aynı zamanda yurt dışından getirttiği yüzlerce tohumla Bodrum’u tropikal bir botanik bahçesine dönüştüren, Azra Erhat ve Sabahattin Eyüboğlu ile birlikte “Mavi Anadoluculuk” akımının mimarlığını üstlenen Cevat Şakir Kabaağaçlı, ardında dalgaların gürültüsüyle harmanlanmış, zamansız ve sönmez bir özgürlük meşalesi bırakmıştır.