İşte kurtuluş oradaydı. Onu kolaylıkla görebiliyordu. Bütün yapması gereken camı kırmak, o dişi köpeğin diline sardığı bağı çözmek ve, "Bana yardım edin!" diye bağırmaktı. "Bana yardım edin! Beni Annie'den kurtarın! Tanrıçadan koruyun beni!" Ama aynı anda içinde bir ses çığlıklar atıyordu. Cici bir çocuk olacağım, Annie! Bağırmayacağım! Yaramazlık etmeyeceğim! Tanrıça adına, uslu oturacağım! Bağırmayacağıma söz veriyorum. Sadece kolumu bacağımı kesme artık!
Sadist kitabından diğer alıntılar
Bu düşünce onu korkutmadı. Sadece bıkkınlık duydu. İlaca ihtiyacı vardı. Odasından kaçmayı ve ilacı almayı başarmıştı. Bunun cezasını çekmesi gerekebilirdi. Ama o zaman da hiç olmazsa başka çaresi olmadığını, öyle…
s. 89 · 9 beğeniPaul sonraları, dünya o her zamanki tersliğiyle bütün bu yaptıklarımı kahramanlık sayacak, diye düşünecekti. Ve ben de buna izin vereceğim sanırım. Oysa aslında son kez yaşamaya çabalıyordum.
s. 79 · 9 beğeniAnnie böyle bir mektubun yanına her zamankine benzemeyen, titrek ve biraz da içe dokunacak bir yazıyla eski bir atasözü yazmıştı."Taşlar ve sopalar kemiklerimi kırabilir ama sözler bana zarar veremez."
s. 212 · 8 beğeni"Sana o kitapları mutlaka vereceğim.Biraz eski ama olsun.Bu da kitabın iyi okunduğunu ve çok sevildiğini göstermez mi?"(Annie)Yazar "Evet" dedi.Bu kez yalan söylemesine gerek yoktu.
s. 64 · 8 beğeni







