Böylece çok erken yaştan itibaren, ey Dostum!Düşüncelerim yavaş yavaş insana doğru çevrildi,Ve insan hayatının iyiliklerine ve kötülüklerine:TabiatKılavuzluk etmişti bana; sık sık da hayhuy arasındaOnun yardımı olmadan yol alıyor gibiydim,Sanki onu unutmuş gibi, ama hayır,İnsan hayatı ağır basmıyordu tabiataDüşüncelerimde; aşkın kefesi her günHala doluyor olsa da, hafif kalırdı henüzDuyduğum sevgiden Tabiatın yüce varlıklarına.







