Yaşarken yaptığım faaliyetler ben öldükten sonra bir anlam ifade edecek mi? Belki geride kalanların işine yarar fakat ben öldükten sonra beni ilgilendiren hiçbir şey kalmayacak ki. Dünya üzerindeki en sevdiğim kişi bile anlamsız olacak çünkü duygularım, hislerim, düşüncelerim kalmayacak. Tabii insanın dini inancı işin içine girerse durum değişir ama bu konuya değinmeyeceğim. Granger’ın dedesinin aksine, önemli bir şey bırakmak bir anlam ifade etmiyor diye düşünmekteyim.
Arkamda kalan kişileri sadece yaşarken düşünebilirim. Yaşarken yine de onlara bir hatıra bırakmak istesem bırakabilirim. Onlar umursayacak mı acaba? Ne zamana kadar dünya üzerinde yaşayan beni tanıyan ya da adımı bilen insanların aklında olacağım? En son kim zihninde benim adımı geçirecek ve dünyadaki insanların zihninde tamamen yok olacağım. Bu düşünceler beni çok rahatsız ediyor. Yaptığım alıntıyı okurken de benzer şeyler düşündüm, dün 2 kez daha benzer bir yazı yazmaya çalışırken de düşündüm.(Site iki kez hata verdi ve yazdığım şey kayboldu) Daha fazla ölüm ve sonrasına kafa yormak istemiyorum.
Granger stood looking back Montag. 'Everyone must leave something behind when he dies, my grandfather said. A child or a book or a painting or a house or a wall built or a pair of shoes made. Or a garden planted. Something your hand touched some way so your soul has somewhere to go when you die, and when people look at that tree or that flower you planted, you're there. It doesn't matter what you do, he said, so long as you change something from the way it was before you touched it into something that's you like after you make your hands away.
heart
6 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!