Kan Meridyeni’nin yarısı bitti ve beklediğim kadar etkilenemedim.Bundan önce de Bütün Yarınları okumuş ve yine o kadar da etkilenememiştim.Galiba sorun benim bu eserlerden insan zihninin ötesinde bir ürün beklentisine girmiş olmamdı.Sosyal medya ve bu ikisinin başka bir eserler birlikte Devil Trio olarak geçmesi beklentilerimi arşa çıkardı galiba.Lakin ikiside güzel özellikle Kan Meridyeni’nde ki çevre tasvirleri,eylemlerin anlatılışı sanki bir film izliyormuşsunuz gibi zihninizde canlanıyor.Ayrıca dolaylı anlatım kullanılmış böylece araları siz dolduruyorsunuz.Güzel tercih.Lakin kitabın çoğunlukla en iyi eserler arasında gösterilmesini sağlayacak kadar büyük bir alamet-i farikasını ben göremedim yalnızca.Çevrilmesini beklediğim Infinite Jest, Gravity’s Rainbow ve Mason&Dixon kaldı.Gerisi umurumda değil.Infinite Jest bir yıla çıkar diye düşünüyorum,Gravity’s Rainbow’u ise belki 50 yaşında görürüm.Mason&Dixon’da aynı şekilde.
∙
