İnsan gözü, bir evin cephesinde kötülüğün varlığına işaret eden rastlantısal incelikleri yer ve hatlara bakarak seçemez, gel gelelim burada delice bir karışım söz konusuydu; kötü duran bir açı, çatıyla gökyüzünün tesadüfi kavuşma biçimi her nasılsa Tepedeki Ev'i umutsuzluk verici bir yere dönüştürüyordu ve uyanıkmış gibi görünmesi onu daha da korkutucu kılıyordu. Boş pencerelerinde sanki bir sakınma vardı, pervazın kenarındaysa hafif bir neşe. Beklenmedik bir anda veya tuhaf bir açıdan bakılınca hemen her ev onu seyredene espirili bir bakış yöneltebilir; muzip, küçük bir baca veya gamzeyi andıran bir çatı penceresi bile bakanda arkadaşlık hissi uyandırabilir; oysa küstah nefret dolu ve asla gafil avlanmayacak gibi duran bu ev, koca kafasını insanoğluna taviz vermeksizin göğe kaldırıyordu. Şefkatsiz bir evdi ve içinde ve içinde oturulsun diye yapılmamıştı kesinlikle, insanlara, sevgiye ya da umuda uygun bir yer değildi. Bir şeytan çıkarma ayini bile düzenlense çehresi değişmeyecekti sanki. Tepedeki Ev, yıkılana dek olduğu gibi kalacaktı.
heart
7 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!