Beklediğiniz inceleme geldi hjegwewfgefw
Kitap İncelemesi
3.0/5
Vejetaryan benim için hayal kırıklığı yaratan bir okuma oldu. Kitap, arka kapak yazısında vadettiği beden, toplumsal baskı ve bireysellik gibi pek çok temayı yüzeyde bırakıp akışına terk ediyor. Bu temaların hiçbiri okuru düşünmeye itmek için yeterince derinleştirilmiş gibi hissettirmedi. Romandaki en büyük problem ise bence Yeong-hye’ye ses verilmemiş olması. Yazarın bununla toplumsal baskıyı ve bireyin başkalarının gözünden nasıl şekillendiğini anlatmak istediğini anlasam da, ana karakterin sesinin tamamen yok edilmesi işlenmek istenen temayı zayıflatıyor. Romanı okumuş olsam da karakteri tanımıyorum. Anlatıcılar onun eşi, eniştesi ve ablası olsa bile, insanı kendisinden daha iyi tanıyabilecek kimse yoktur. Kadını bu noktaya getiren sebepler, neden böyle davrandığı ve durumunun neden giderek kötüleştiği gibi sorular, anlatıcı eksikliği nedeniyle havada kalıyor. Özellikle kadını vejetaryanlıktan ağaç olmaya iten sürecin belirsizliği rahatsız edici. Bu dönüşüm, neredeyse “ormanda kaybolur ve ağaç olmak ister” gibi basit bir anlatıya indirgenmiş. Vejetaryanlık ile doğa arasında bir ilişki kurmak zor olmasa da, burada bu bağ yüzeysel ve aceleci bir şekilde kurulmuş gibi hissettiriliyor. Özellikle romanın Kafkaesk bir anlatı olarak pazarlanması bu basitliği daha da görünür kılıyor. Kitaptaki erkek anlatıcılar ise ayrı bir rahatsızlık kaynağı. Eşinin uyguladığı şiddet ve tecavüz, eniştesinin ise “sanat” adı altında gerçekleştirdiği istismar, çoğu okurun belirttiği gibi patriyarkal bir eleştiri olarak okunabilir. Ancak bu sahnelerin arkasında daha derin bir anlamın kurulmamış olması, anlatıyı yüzyıllardır tekrar edilen aynı hikayeye dönüştürüyor. Bu yüzden romanın vadettiği temalar yüzeyde kalıyor. Cinsel sahnelerde verilmek istenen mesaj dağılıyor ve geriye yalnızca şok etkisi bırakan bir anlatı kalıyor. Bir diğer problem ise romandaki mental hastalık temsili. Yeong-hye’nin yaşadığı rahatsızlık hem estetikleştiriliyor hem de hayatındaki erkekler tarafından fetişize ediliyor. Özellikle Kafkaesk olarak tanımlanan bir metinde acının bu denli görselleştirilmesi, sorgulanması gereken bir tercih gibi duruyor. Dönüşüm teması Kafka ile kıyaslansa da, aynı varoluşsal sancının burada bulunduğunu söylemek oldukça iddialı. Başlangıçta, etten tiksinmiş ve vejetaryan olmuş bir kadının doğaya karışma arzusu güçlü bir metafor gibi görünse de, anlatıcının sürekli değişmesi ve ana karakterle aramızdaki mesafenin giderek artması bu metaforu kavramayı zorlaştırıyor. Roman yutamayacağı bir lokma almış gibi hissettiriyor. Çoğu okur kitabı çarpıcı ve güçlü bir anlatı olarak yorumlasa da, benim için yorucu ve itici bir metin oldu. Rahatsız etme çabası ana temanın önüne geçiyor ve roman ilerledikçe anlam giderek silikleşerek geride havada asılı bir anlatı bırakıyor.
heart
8 kişi
∙
  • corpsrampant
    düşünüyorum ·corpsrampant
    Benzer şeyleri düşünmüşüz ama sen hayalkırıklığı yaşamışsın ben de beğenmişim. Bence o süreci belirsiz tutmak bilinçli bir tercihti. Açıklansa etkileyiciliği giderdi gibi geliyor bana. Zaten aslında açıklıyor bir noktada. Babasının zorla ona et yedirmesi çocukken. Bunun kendi iradesi dışında eril bir şiddet olması aslında. Yanlış hatırlamıyorsam babası şiddet uygulayan biriydi de. Kafasında et yemek eril bir şiddet tasviri haline geliyor. En sonunda da et yemeği ve daha ileride de yemek yemeği kesiyor. Şiddetten tamamen uzak bir doğal duruma ulaşmak. Metin boyunca karakter zaten dış eril bir bakışla tasvir ediliyor. Kadının kendisi var ama adı yok, kendisi yok. Dışarıdan görülen, hatta yine eril bakış tarafından estetize edilen, kullanılan bir metalaşma süreci. Bir kadının kendi bilinçli tercihi ki et yememek kadar basit bir şey. Sırf kendi kültürel kodlarına uyuşmuyor diye kadın eleştiriliyor, tekrar eski uyumlu haline getirilmeye çalışılıyor. Yetmiyor kadının mental durumunun +
    ·5 ay önce
    Cevapları Görüntüle (5)