Kanunların yaptırma gücü, devlettir. Daha açık bir deyimle: Kanun, devletin polisi, jandarması, ordusudur.Fakat bunun, bunların da üstünde bir yaptırma gücü vardır ki, bu da milletin kendisidir, kendi varlığıdır.
Bu varlığa, yaptırma güçlerinin gücü demek çok yerinde bir şey olur.
İnsanlığın birtakım kutsal yapıları vardır ki, (vatan, özgürlük, bağımsızlık, anayasa, milli namus gibi) bunları ancak, bu yaptırma gücü ayakta tutabilir.
Saati çalınca, bu yeteneği, bu güzel huyu göstermekte güçsüz kalan herhangi bir millete, ölmüş gözüyle bakmak yanlış bir şey olmaz.
Milletler, bu yoldaki yeteneklerini, ancak ve yalnız ihtilal haklarını kullanmakla gösterebilirler.
Milletler, bu güçlerini göstermekte ne kadar diri ve çevik davranırlarsa, o nispette "Varım!" demek hak ve yetkisine sahip olurlar.
İhtilal, o aziz silahtır ki, bir milletin bütün kutsal varlıklarının üstünde, bir kartal gibi yakından uçar... Süzülür ve dolaşır. Bütün bunları kanatlarının altında esirger.
Zararlı kurumları birer kanat vuruşuyla atar, yenilerini yuva yapar gibi toplar ve kurar.
İhtilal, hayatın gereğidir. Doğal hakların en başında gelir.
İhtilal, milletlere insan gibi yaşama olanaklarını veren en yüce bir kuvvettir.
Başka bir ifadeyle, ihtilal, tarihin alın yazısıdır. Ret ve inkârı kabil olmayan bir olgudur.