“Mevcut yönetim ontolojisi, ruhsal hastalığın toplumsal bir neden-sonuç ilişkisine dair her türlü olasılığı yadsır. Ruhsal hastalığın kimyasal-biyolojikleştirilmesi, kuşkusuz onun depolitizasyonuyla doğru orantılı yürüyor. Ruhsal hastalığın bireysel bir kimyasal-biyolojik sorun olarak kabul edilmesinin kapitalizme sayısız yararları oluyor. İlkin, Sermaye’nin atomlaştırılmış bireyselleşme dürtüsünü pekiştiriyor (siz, beyin kimyanız yüzünden hastasınızdır). kincisi, çok-uluslu ilaç şirketlerinin ürünlerini sattıkları devasa ölçekte kârlı piyasayı sağlıyor (SSRI’larımızla sizi iyileştirebiliriz).* Söylemeye bile gerek yok ki, tüm ruhsal hastalıklar nörolojik temellidir, ama bu, hastalıkların nedeni konusunda hiçbir açıklama getirmez. Örneğin, depresyonun düşük serotonin düzeyleriyle ortaya çıktığı doğruysa, gene de neden belirli bireylerin düşük serotonin düzeylerine sahip olduğu, hâlâ açıklanması gereken bir husus olarak kalmakta. Bu, toplumsal ve siyasal bir açıklama gerektiriyor; ve eğer sol hâlâ kapitalist gerçekçiliğe meydan okumak istiyorsa, ruhsal hastalığı yeniden politize etmek acil bir ödev olarak önünde duruyor.”
heart
7 kişi
∙
  • Sude
    Sude Türk·Sude
    İyi psikiyatristler danışanlarında çok katmanlı bir geçmiş gördüğünde çözmesi en az 3 saat süren bir testi yaptırmadan ve bir psikoloğun gözünden mevcut durumun analizini dinlemeden teşhis koymaya ya da ilaç vermeye girişmiyorlar, önce hikayeyi anlayalım diyorlar. Bu katmanlarda kişinin ekonomik durumu, nasıl okullarda okuduğu, işyerinde neler yaşandığı, gündeminde dünya ve ülke gündemine dair nelerin olduğu da hesaba katılmalı gibi geliyor bana. Buna yaklaşık somut bir örnek karantina dönemi olabilir. İstatistikler de gösteriyor ki o dönemden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Depremler, haberlerde gördüğün istismar vakaları, yakın arkadaşlarının acıları, uzak arkadaşlarının acıları, toplumun en kıymetli bulduğu meslek grubu... neden etken olmasın ki? Kişinin normalinin ne olduğu çok önemlidir durum tespitinde, bir şeyler değişmişse de değişmemişse de. Ancak ideal, toplumun ortalamasından bile çok çok uzak.
    ·6 ay önce