Amerikan Elçisi Scherril’e Türk Tarihi Hakkında İzahat (14 Ağustos 1932)
Türk milletimiz eski ve şerefli bir millettir. Zaten Orta Asya'nın yüksek Altay yaylasında doğup yetiştiği için, kartalın meziyetlerini, uzak görüş, süratli uçuş ve bu ruhu barındıracak beden kuvvetini daha ilk başta kazanmıştır. Esasen fiziki ya da zihinsel, sınırlayıcı hiçbir ortamda kalamaz. Bu sebeple o yüksek merkezi doğum yerinin tecrit vaziyetine isyan etmiştir. İşte o ilk Türkler sonra hem batıya, hem doğuya, her ikisine doğru ilerlemeye cesaret etti. Yiğit atalarımızın bütün bu ilk akınlarıyla, biz, bugünün Türk milleti, pek ziyade alakadarız. Ama, Çin Seddi'nden geçerek Çinlilerin o vakte kadar korunabilmiş medeniyetlerinin ta kalbine kadar sokulan hareketleriyle alakadar değiliz; yahut kuzeybatıya doğru dönerek geniş İskandinavya sahasına girmeleriyle, tarihin Attilâ dediği büyük bir Türk'ün kumandasında Orta Avrupa'ya akın etmesiyle veya da bizim akrabalarımızın benzer diğer fetih kahramanlıklarıyla da alakadar değiliz. Biz tabii olarak ve esasen, batı istikametinde Yakındoğu'ya doğru gelip, bugün Sümer, Hitit denilen medeniyetlerle Küçük Asya'nın tarihöncesi diğer medeniyetlerini kurmuş olan grupla alakadarız. Batı medeniyeti, Asya kıtasındaki insan okyanusunun bu birbirini takip eden dalgalarına karşı büyük bir siper inşa etti ve bu en sonunda Bizans İmparatorluğu şeklini aldı. Onlar ve bizim Türk atalarımız savaşa tutuştular. Zaferi tam pençemizin altına kesin alırken, bu sefer batıdan gelen bir başka dalga, -Haçlılar, Küçük Asya'ya saldırdılar- kati zaferimizi, büyük harp mükafatı ve geniş imparatorluk sembolü olan İstanbul'u almamızı tam iki asır (1453'e kadar) geciktirdi.
Biz Türkler her zaman Doğu'nun kılıcının keskin ağzı idik. Lakin sonra birçok Levanten unsur biz galiplere katıldığından, Osmanlı İmparatorluğu denilen o milletler karışımı yavaş yavaş inşa oldu. Osmanlı İmparatorluğu, Türk unsurlarından istifade ederek, onları kuzeydoğu istikametinde Avrupa içlerine iki büyük met dalgası halinde istihdam etti. Kanuni Süleyman kumandasında, aradaki Balkanlar denilen bütün geniş toprakları ve ardını zapt ettikten sonra Viyana kapılarına dayandık. Arkasından Dördüncü Mehmet kumandasında ikinci büyük met dalgamız geldi ve o da askeri ve toprak bakımdan aynı derecede başarılıdır. Osmanlı İmparatorluğu, biz savaşçı Türkler sayesinde bir büyük devlet oldu ve bizim dini inancımız olan İslamiyet temelinde büyük bir ruhani teşkilat inşa edildi. İşte bu devlet ve bu ruhani teşkilat birleşerek İstanbul'da çok kuvvetli bir müessese haline geldi. Fakat orada savaşçı Türk, Avrupa'nın, Küçük Asya'nın ve Kuzey Afrika'nın en uzak ve dış kısımlarına kadar hükmeden idare merkezini kuşatan ve kontrol altına alan saray entrikalarına ve ruhani teşkilat hiyerarşisinin nüfuzuna teslim olmak zorunda kaldı. İşte burada bizim birinci ve büyük tablomuz sona eriyor. Bu tablo Türkler tarafından boyanmıştır, fakat nihayetinde bu cengaverlere saray entrikaları üstün gelmiş ve geri plana itilmişlerdir.
Tarih ilerledi. Bundan sonra Türk imparatorluğu Batı medeniyetine karşı kendisini Türk silahlarıyla değil, daha çok düşman Batı devletlerini birbirine düşürme marifeti sayesinde müdafaa etti. Umumiyetle bu yabancıların siyaseti İstanbul'a ve Boğazlar'a şu veya bu Batı bayrağını dikme arzusu etrafında dönerdi. Bize 'Avrupa'nın hasta adamı' diyorlardı ve böylece mirası için her tarafta birçok hak talep edenler türedi. Nihayet Batı devletlerinin kendi arasında büyük bir harp çıktı. Bizim üzerimizden Orta Anadolu'da ticari menfaatlar arayan belli bazı Avrupa devletlerinin Ortadoğu ihtirasları yüzünden bu harbe sürüklendik.
heart
8 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!