iskender’in zihin yapısını hep bir lunaparka benzetiyorum.kelimlerle oyuncak gibi oynaması,dili dönüştürmesi vs. beni böyle baya etkilediğini de söyleyebilirim.genç bir şair olarak da sanırım,en çok kendimi benzetiğim şair de iskenderdir.şiirleri,imgeleri hayatın akışının fazlasıyla içinden.hatta ondan dolayıdır ki çok alakasız yerlerde-yolda yürürken,dersin ortasında veya biriyle konuşurken aklıma bir an da herhangi bir şiiri,ifadesi veya imgesi geliyor.bu şiirin son kısmında onlardan biriydi:)
​öfke duymakla cezalandırılmış bir geçisin,
bir büyüme, bir amnezi sonrası için için
tekrarlanan çürüyüşle bütündeki iğdişin
onaylandığı maddedeki hantal esin; bu
sensin; bu, görebildiğin kimyadaki gizli heves
gizli saklı olandaki iki boyutlu kin; bu
kalabalıkları büyük ağızdan soyutlayan
boşluğun ışık kabuğu, sığ temkini, öncekindeki
telasın ya da yanlış biriktirilmişliğin
köklü kötülükteki anlaşılmaz tezahürü; bu
senin tesellideki tek tehlikesiz menzilin.

​yeme! canını acıtıyorsun meyvelerin
İskenderi Ben Öldürmedim
İskenderi Ben Öldürmedim Küçük İskenderCan Yayınları- Sayfa: 39
heart
10 kişi
∙
  • Henry Chinaski·
    evet iskender iyidr büyük şairdir ama şiir sadece imge avcılığımıdır? bu konuda ne düşünüyorsun şiirlerinde başarılar
    ·7 ay önce
    Cevapları Görüntüle (1)