Muhtemelen dünya üzerindeki en sevdiğim şiir olan Of Not Being A Jew’den
İniyor ve inliyorumnereye bir kucak dolususonluluk sorgusu getiriyorsamoraya bir kucak da getiriyorumbir kucak sadece genç ve diri değilbir kucak sadece yaşlı ve yorgun değilbir kucak sadece erkek ve vakur değilbir kucak sadece kıvrak ve diși değilbir kucak sadece kavruk ve intikamcı değilbir kucak sadece gürbüz ve atak değilbir kucak sadece üzgün ve dindar değilbir kucak sadece temiz ve sevecen değilbir kucak sadece pis ve sırnaşık değilbir kucak sadece cömert ye sıcak değilbir kucak sadece sancılı ve keskin değilbir kucak sadece umursamaz ve bezgin değilbir kucak sadece öksüz ve çolak değilbir kucaksadece bir kucakaçılınca açıkları kapatanacıkınca doyuranve doyuruncanasıl da perişan, ne kadar da ölçülüdarası alınmaz yüküm bu benimkayda geçirilemez, narhı konulmazresmen ve alenen ifade usulü yokgözümün feri saydım onu, gücüm bundadırdizimin dermanıdır oburadan gelir cesaretimbende bu kucak olduktan sonraiyi veya kötü ne yapılabilirkendi hayatı aleyhinebinlerce defa dolapçevirmiş olan bana?

















