Cahit Sıtkı Tarancı

Cahit Sıtkı Tarancı

Ünvan:Yazar - Şair - Çevirmen
Doğum:4 Ekim 1910
Doğum Yeri:Diyarbakır, Osmanlı İmparatorluğu
Eserler:1 kitap
Hakkında

Cahit Sıtkı Tarancı (1910–1956), Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin en önemli isimlerinden biri olarak kabul edilen şair, yazar ve çevirmenlerden biridir. Özellikle “Otuz Beş Yaş” şiiriyle özdeşleşmiş; şiirlerinde yaşam sevinci ile ölüm kaygısı arasında gidip gelen derin bir duyarlılık geliştirmiştir. Bunun yanında yalnızlık, çocukluk özlemi, yitirilmiş aşklar ve bohem hayatın kırılganlığı da şiir dünyasının temel temalarını oluşturur. “sanat için sanat” anlayışına bağlı kalan Tarancı’nın şiirleri, farklı besteciler tarafından da müziğe uyarlanmıştır.

1910 yılında Diyarbakır’da, köklü ve saygın Pirinççizade ailesinin bir ferdi olarak dünyaya gelmiştir. İlk eğitimini doğduğu şehirde aldıktan sonra İstanbul’a giderek Fransız Saint-Joseph ve Galatasaray liselerinde öğrenim görmüştür. Daha sonra Ankara’da Anadolu Ajansı, Toprak Mahsulleri Ofisi ve Çalışma Bakanlığı gibi kurumlarda çevirmen olarak görev yapmıştır.

Şiirlerini “Ömrümde Sükût”, “Otuz Beş Yaş”, “Düşten Güzel” ve ölümünden sonra yayımlanan “Sonrası” gibi kitaplarda toplamıştır. Ayrıca hikâyeler ve Fransızcadan çeviriler yapmış; mektupları da daha sonra “Ziya’ya Mektuplar” ve “Evime ve Nihal’e Mektuplar” adıyla yayımlanmıştır.

1954’te geçirdiği felç sonrası tedavi için Viyana’ya götürülen Tarancı, 1956’da burada yaşamını yitirmiştir. Diyarbakır’daki doğduğu ev daha sonra müze hâline getirilerek onun anısını yaşatmaya adanmıştır.

Baskılar
1 / 1
Bu yayınevine ait baskı bulunamadı.

Bu Yazara Ait Kitaplar

Otuz Beş Yaş
Otuz Beş Yaş
Cahit Sıtkı Tarancı
Can Yayınları

En beğenilen alıntılar3

Elbette inanmamışsındır,
Öldü diye duydunsa beni;
Sevenlere kurşun işlemez.

Sağım, sıhhatteyim hamdolsun,
Vatan hizmetinde seferber;
Mehmetçiklerle sarmaş dolaş.
heart
7 kişi
∙
Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan ölümüm geçer;
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.
heart
7 kişi
∙
​ANNE, NE YAPTIN?

​Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Senden istemiyordum ne tacı, ne sarayı;
Karnında yaşıyordum, kâfiydi saadetim.

​Bir kere doğurdunsa, sonra niçin büyüttün?
Kundakta, beşikte de bir zahmetim mi vardı?
Koynundan niçin attın yavrunu bütün bütün?
Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktan korkardı.

​Sütünden tatlı mıdır, anne, sanki bu hayat?
Bana sorsana anne yaşamak bir hüner mi?
El aç, yalvar gündüze, geceye boyun uzat.
Bu uğurda bir ömür çürütmeye değer mi!

​Karnında yaşıyordum, kâfiydi saadetim!
Anne, istemiyordum ne tacı, ne sarayı!
Anne, karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Anne, sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

​(Servet-i Fünûn, 2 Nisan 1931)
heart
4 kişi
∙
Cahit Sıtkı Tarancı sözleri ve alıntıları (3)