Az önceki alıntımda da bahsettiğim gibi -bu sözlerle başlayan- “Cosette”in 7. kitabı anladığım kadarıyla dini kurulmarın eleştirisini yapıyor. İlginç fikirleri var bu bölümde Hugo’nun, bir dindar olarak dini kurumlar hakkındaki düşüncelerini de gösteriyor bize. Ama tabii ki bu konu hakkında daha fazla araştırma yapmak gerek. Bu yüzden olası bir hatamı mazur görün.
Bu kitap, başkahramanı sonsuzluk olan bir dramdır.
İnsan, yan karakterdir.
Bu yüzden, yolumuzun üzerine çıkan bir manastırın içine sızmak zorunda kaldık. Neden? Çünkü hem doğunun, hem batının, hem eski hem modern çağların, Paganizmin, Budizmin, İslamiyetin, Hristiyanlığın bir parçası olan manastır, insanın sonsuzluğa yönelttiği optik aletlerden biridir.
heart
8 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!