Sarah Kofman, 20. yüzyıl Fransız felsefesinin; özellikle post-yapısalcılık, psikanaliz ve feminist teorinin en önemli ve özgün düşünürlerinden biridir. Kariyeri boyunca Sorbonne Üniversitesinde (Paris I) dersler veren Kofman, Jacques Derrida, Jean-Luc Nancy ve Philippe Lacoue-Labarthe gibi dönemin önde gelen filozoflarıyla yakın bir entelektüel bağ kurmuş ve yapısöküm (deconstruction) hareketinin gelişiminde kilit bir rol oynamıştır. Çalışmalarında ağırlıklı olarak Friedrich Nietzsche ve Sigmund Freud’un metinlerini mercek altına almış, felsefe ile edebiyat, sanat ve psikanaliz arasındaki sınırları bulanıklaştıran derinlikli okumalar yapmıştır.
Kofman’ın entelektüel üretiminin merkezinde kadının felsefe ve psikanaliz tarihindeki yeri, sanatın doğası ve ataerkil düşünce sistemlerinin eleştirisi yer alır. Özellikle “Kadın Muamması” (L’Énigme de la femme) adlı eserinde Freud’un kadın cinselliği ve psikolojisi üzerine teorilerini yapısöküme uğratarak psikanalizin kadın düşmanı varsayımlarını radikal bir biçimde sorgulamıştır. Metinlerinde dogmatik ve otoriter düşünceye karşı çıkmış; belirsizliğin, metaforların ve çok sesliliğin felsefi gücünü savunarak felsefe metinlerine yeni bir soluk getirmiştir.
Felsefi çalışmalarının ötesinde, Kofman’ın tüm yaşamı çocukluğunda yaşadığı korkunç bir travmanın gölgesinde geçmiştir. Polonya doğumlu bir haham olan babasının Auschwitz toplama kampında öldürülmesi ve kendisinin İkinci Dünya Savaşı sırasında Paris’te saklanan küçük bir Yahudi çocuğu olarak yaşadığı kimlik bölünmesi, ruhunda onarılmaz yaralar açmıştır. Ölümünden çok kısa bir süre önce yayımladığı ve hayatı boyunca bastırdığı bu travmaları, biyolojik annesi ile onu savaşta saklayan Parisli “diğer annesi” arasında kalışını anlattığı otobiyografik eseri “Rue Ordener, Rue Labat” (Ordener Sokağı, Labat Sokağı), Holokost edebiyatının en sarsıcı ve dürüst metinlerinden biri kabul edilir. Bu kitabın yayımlanmasından kısa bir süre sonra, 1994 yılında trajik bir şekilde kendi yaşamına son vermiştir. Sarah Kofman, geride bıraktığı onlarca eserle feminizme, psikanalize ve çağdaş felsefeye paha biçilmez, cesur ve sarsıcı bir miras bırakmıştır.