Roy A. (Skip) Rappaport, ekolojik antropoloji alanında devrim yaratan, sistem teorisi ve sibernetik kavramlarını insan kültürlerini anlamak için ustalıkla kullanan ünlü Amerikalı antropolog, akademisyen ve yazardır. Michigan Üniversitesi’nde uzun yıllar profesör ve bölüm başkanı olarak görev yapmış olan Rappaport, insan topluluklarını çevrelerinden bağımsız soyut kültürel adalar olarak değil; doğayla, hayvanlarla ve inanç sistemleriyle karmaşık bir etkileşim içinde olan devasa ekolojik sistemlerin ayrılmaz bir parçası olarak ele almıştır. Kariyeri boyunca dinin, ritüellerin ve kutsalın, insanlığın hayatta kalmasında ve evriminde oynadığı uyum sağlayıcı (adaptif) rolü bilimsel bir zemine oturtmaya adanmıştır.
Antropoloji dünyasında evrensel bir üne kavuşmasını sağlayan ve ekolojik antropolojinin tartışmasız başyapıtlarından biri kabul edilen eseri “Atalar İçin Domuzlar” (Pigs for the Ancestors: Ritual in the Ecology of a New Guinea People) adlı kitabıdır. Yeni Gine’deki Tsembaga Maring yerlileri üzerine yaptığı bu çığır açıcı saha çalışmasında Rappaport; yerlilerin karmaşık domuz kurban etme ritüellerinin (Kaiko) yalnızca dini veya gösterişe dayalı bir eylem olmadığını, aslında insan nüfusu, domuz popülasyonu, kabileler arası savaş döngüleri ve kısıtlı tarım arazileri arasındaki ekolojik dengeyi koruyan kusursuz bir “sibernetik düzenleyici mekanizma” (adeta bir termostat) işlevi gördüğünü somut verilerle kanıtlamıştır.
Yaşamının son yıllarında kaleme aldığı ve ölümünden sonra yayımlanan magnum opusu “İnsanlığın Oluşumunda Ritüel ve Din” (Ritual and Religion in the Making of Humanity) ile vizyonunu çok daha evrensel bir boyuta taşımıştır. Bu anıtsal eserinde, ritüelin insan dilinin ve sembolik kültürünün evrimindeki en temel yapı taşı olduğunu; dinin ve kutsal kavramının ise toplumları yalanın, aldatmacanın ve yıkımın eşiğinden döndüren, onları bir arada tutan en güçlü evrimsel adaptasyonlardan biri olduğunu savunur. Roy A. Rappaport, doğa bilimleri (biyoloji, ekoloji) ile sosyal bilimleri (kültür, inanç) birbirine düşman kutuplar olarak değil, birbirini var eden ayrılmaz bütünler olarak ele alan holistik yaklaşımıyla 20. yüzyıl antropoloji tarihinde yeri doldurulamaz bir düşünür olarak anılmaktadır.