David Foster Wallace, postmodern edebiyatın rotasını kökten değiştiren, yirminci yüzyıl sonu ve yirmi birinci yüzyıl başı Amerikan entelektüel dünyasının en dahi, obsesif ve anıtsal zihinlerinden biridir. Amherst College’da felsefe ve matematik (özellikle modal mantık ve matematiksel sonsuzluk) eğitimi alan, ardından Arizona Üniversitesi’nde yaratıcı yazarlık disiplininde dirsek çürüten yazar; insan zihninin bilişsel sınırlarını, dilin çıkmazlarını ve enformasyon çağının yarattığı zihinsel ketlenmeleri edebiyatının ana damarı haline getirmiştir. Wallace, kapitalizmin, kitle medyasının, kontrolsüz tüketim çılgınlığının ve eğlence endüstrisinin insan ruhu üzerinde yarattığı derin yabancılaşmayı, varoluşsal yalnızlığı ve uyuşmayı adeta bir klinisyen titizliğiyle incelemiştir. İroninin ve sinizmin (alaycılığın) içinde boğulan kuşağını kurtarmak için “yeni bir samimiyet” (new sincerity) manifestosu geliştiren yazar; dur durak bilmeyen, dipnotlarla ve dilbilimsel dehalarla örülü, labirentimsi ve lirik üslubuyla çağdaş edebiyatın en sarsıcı sesidir. Hayatı boyunca ağır klinik depresyonla mücadele eden Wallace’ın 2008’deki trajik intiharı, edebiyat dünyasında anıtsal bir dehanın erken vedası olarak mühürlenmiştir.
Yazarın adını dünya edebiyat tarihine ve çağdaş kültür atlasına silinmez harflerle kazıyan, bin sayfayı aşan hacmi ve yüzlerce sayfalık ansiklopedik dipnotlarıyla edebi bir kara delik kabul edilen başyapıtı “Bitmeyen Jest” (Infinite Jest) romanıdır. Yakın gelecekte, bir bağımlılık kliniği ile bir tenis akademisi ekseninde dönen bu distopik kurgu; izleyen herkesi felç eden, dünyadan kopararak tekrar tekrar izleme arzusuyla öldüren gizemli bir “film” (eğlence nesnesi) üzerinden, modern insanın bağımlılık, haz, narsisizm ve depresyon sarmalını mikro cerrahi titizliğinde ve çiğ bir realizmle çözümler. Ölümüyle yarım kalan ve vergi dairesindeki bürokratların mekanik, monoton hayatı üzerinden can sıkıntısının felsefesini yaptığı “Soluk Kral” (The Pale King) romanı ile “Bu Su” (This is Water) başlıklı efsanevi mezuniyet konuşması, onun insan odaklı ahlak arayışının en rafine örnekleridir. Popüler kültür fenomenlerini, seyahatleri ve Amerikan taşrasını deştiği “Hem Eğlenceli Hem de Bir Daha Asla Yapmayacağım Bir Şey” gibi dâhice denemeleriyle de rüştünü ispat eden David Foster Wallace, ardında zihnin gürültüsü içinde boğulan insanlığa fener tutan ödünsüz, anıtsal ve zamansız bir edebi miras bırakmıştır.