Sir Arthur Ignatius Conan Doyle (22 Mayıs 1859 – 7 Temmuz 1930), İngiliz yazar ve hekimdir. En çok, kurgusal dedektif Sherlock Holmes ve yardımcısı Dr. Watson üzerine yazdığı dört roman ve elli altı kısa hikâyeyle tanınır. Bu eserler polisiye edebiyatın temel taşları arasında kabul edilir. Ayrıca “The Lost World” (1912) adlı romanıyla bilimkurgu içinde “kayıp dünya” alt türünün gelişimine katkı sağlamıştır. Toplamda 200’den fazla hikâye ve makale, dört şiir kitabı ve çeşitli tiyatro eserleri üretmiştir. 1902 yılında Kral VII. Edward tarafından şövalye ilan edilmiştir.
Edinburgh’da doğan Doyle, tıp eğitimini Edinburgh Üniversitesi’nde sürdürürken ilk hikâyelerini kaleme almış, ardından deniz yolculuklarında gemi doktoru olarak görev yapmıştır. Bu deneyimler, Portsmouth’ta kurduğu ancak başarılı olamayan tıp pratiğinden önce önemli bir yaşam aşaması olmuştur. Deniz tecrübeleri, “J. Habakuk Jephson’s Statement” (1884) adlı hikâyesine de ilham vermiştir.
Sherlock Holmes karakteri ilk kez 1887 tarihli “A Study in Scarlet” romanında ortaya çıkmış, ardından “A Scandal in Bohemia” ile başlayan ve *The Strand Magazine*’de yayımlanan kısa hikâyelerle geniş bir popülerlik kazanmıştır. Holmes karakterine zamanla mesafeli yaklaşan Doyle, onu “The Final Problem” (1893) hikâyesinde öldürmüş, ancak yoğun kamu tepkisi üzerine “The Hound of the Baskervilles” (1901) ile karakteri yeniden canlandırmış ve 1927’ye kadar Holmes hikâyeleri yazmaya devam etmiştir. Ayrıca Napolyon dönemi askeri Brigadier Gerard üzerine mizahi öyküler de kaleme almıştır.
Doyle yaşamı boyunca siyasî ve toplumsal konularda aktif olmuş, parlamentoya iki kez aday olsa da seçilememiştir. Aşı zorunluluğu, Boer Savaşı ve I. Dünya Savaşı gibi konularda yazılar yayımlamış, ayrıca Kongo’daki adaletsizliklere karşı reform çağrıları yapmıştır. Hukuki davalara da ilgi göstermiş, yanlış mahkûmiyetle sonuçlanan iki vakayı araştırarak beraat kararlarına katkıda bulunmuştur.
Gençliğinde Katolik olarak yetişen Doyle, ilerleyen yıllarda agnostik bir bakış geliştirmiş, aile trajedilerinin ardından spiritüalizme yönelmiştir. Medyumluk, telepati ve ruh çağırma gibi paranormal konulara ilgi duymuş, hatta sahte olduğu sonradan ortaya çıkan Cottingley Perileri vakasını savunmuştur. Bu tutumu, sihirbaz Harry Houdini ile arasının açılmasına yol açmıştır.
Eserleri günümüzde hâlâ geniş kitlelerce okunmakta ve uyarlanmaktadır; Sherlock Holmes ise edebiyat tarihinin en çok canlandırılan karakteri olarak kabul edilmektedir.