Birden fazla duyguyu bir arada yaşadım. Bölümler ilerledikçe öfke, hüzün; kimi satırlarda ise gülerek ve merak ile okudum. Ama Arap'a sinir oldum, bunu da belirtmeden edemezdim. Bölümleri okurken hep “Sonra ne olacak, şöyle mi olacak?” dediğim anda başka bir şey ile karşılaşmam da daha da beni bölümlerde tuttu. Merak ederek ilerledim. Sencer'in verdiği iç savaş ve rüyaları ise açıkçası daha da beni düşünmeye itti.
Merakla beklemedeyim. Kaleminize, yüreğinize sağlık.
•
Bu bölümü tamamladınız!Yazara destek olmak için beğenebilir veya sonraki adıma geçebilirsiniz.
